Artigos

Os primeiros 101 títulos

Coa incorporación ao catálogo das novelas As nosas normas, de Carl Jonas Love Almqvist, traducida por Marta Dahlgren, e O obradoiro de vidro, de Menis Koumantareas, traducida por Alfonso Blanco, son xa 101 os títulos publicados por Hugin e Munin.

Este labor de edición constante, entendemos que metódico e equilibrado, posibilitou que a editorial vaia camiño de cumprir os primeiros dez anos de vida. Dende o punto de vista fiscal, a efeméride habería que datala no vindeiro outubro, pero aténdonos á publicación das dúas primeiras obras (Servizo de Correos e O forasteiro misterioso), a celebración do aniversario será en decembro. Chegado o momento, daremos boa conta.

As novidades: un clásico escandinavo e a novela galardoada co Premio Nacional de Literatura de Grecia en 1976

As nosas normas supón para nós a sexta obra importada dende a lingua sueca. Coma en ocasións anteriores, a tradución asínaa Marta Dahlgren, tradutora que en 2016 fora recoñecida co Premio Plácido Castro polo seu traballo de translación ao galego de Kallocaína, obra de culto da ciencia ficción europea. A novidade que agora propomos é a novela máis coñecida e relevante do peculiar C. J. L. Almqvist. Con total certeza, sorprenderá. Velaí un fragmento da sinopse:

Durante unha travesía polo lago Mälaren entre Estocolmo e Arboga, o sarxento Albert coñece a Sara Videbeck. Ela, orfa de pai, rexenta unha vidraría en Lidköping, a onde regresa tras unha viaxe de negocios. Ao longo do traxecto, ambos os mozos estreitarán lazos e proxectarán unha vida en común baseada nunha relación de igual a igual, algo irrenunciable para ela. (…) Propiciou unha fonda e acalorada discusión política e literaria ao redor do xénero na Escandinavia do século XIX. Na actualidade, As nosas normas considérase unha novela «profética e igualitaria».

O obradoiro de vidro, pola súa banda, é a quinta obra grega que incorporamos ao catálogo; as cinco, ademais, do século XX, especialmente convulso tamén para o país heleno. A diferenza das anteriores, esta peza de Koumantareas é a primeira que transcorre nun ambiente urbano ben recoñecible (na buliciosa Atenas, marco case único no conxunto da obra deste autor, con enorme sona no seu país pero aínda non demasiado fóra).

Ambas as obras están protagonizadas por mulleres memorables –así o sinalan multitude de estudos e recensións–. No caso da obra sueca, por Sara Videbeck, benquerida personaxe de ficción que hoxe, en Lidköping (a súa vila natal), conta cunha estatua conmemorativa. No caso do texto grego, por Bempa Tantis, unha muller outrora idealista que consome a vida entre un negocio non demasiado boiante, un marido abúlico que a idolatra en silencio, dous empregados servís e ilusións de improbable consecución. Ademais, o azar quixo que nas dúas novelas teña un papel destacado o vidro.

Que hoxe poidamos celebrar os 101 títulos é posible grazas a moitos factores, por suposto, pero antes que nada ao apoio dunha valiosa base de persoas subscritoras que nos outorgan unha total independencia respecto da Administración, empezando polo aspecto económico. Por iso, grazas outra vez. A mellor literatura universal, tanto clásica coma contemporánea, está en galego grazas a quen mercades libros en galego.

Boas e proveitosas lecturas.

Escritoras detrás dun pseudónimo

Para este 8 de marzo de 2021, queremos destacar as 29 obras escritas por mulleres que forman parte do noso catálogo:

De igual modo, gustaríanos prestarlles especial atención a aquelas escritoras que empregaron un nome de pluma ou un pseudónimo, sen esquecer que houbo tamén casos de novelas que se publicaron orixinalmente sen mención ningunha á autoría, é dicir, dende o estrito anonimato, cousa que ou ben se repararía máis adiante (caso de Harriet E. Wilson con A nosa Negra) ou ben segue a ser obxecto de debate (caso da novela erótica A novela de Violette, da marquesa de Mannoury).

 

* * *

 

  • Un amante fanstasma, de Vernon Lee (Violet Page, 1856-1935), traducida do inglés por Antía Veres. Novela curta de atmosfera sobrenatural con toques góticos e vitorianos. Un exemplo do mellor da ghost story inglesa. Trátase dun texto fluído e ben estruturado con distintas capas de lectura alén do mero entretemento.
  • As damas verdes, de George Sand (Amandine Aurore Lucile Dupin, 1804-1876), traducida do francés por Xavier Senín. Novela do xénero fantástico escrita por unha das plumas máis sobranceiras do romanticismo francés. Coa arma da ironía, a autora aproveita a narración para pór de manifesto moitas das preocupacións sociais da época.
  • Detrás da máscara: o poder dunha muller, de A. M. Barnard (Louisa May Alcott, 1832-1888), traducida do inglés por Antía Veres. Novela sensacionalista, singular na produción da autora. A súa potente protagonista, Jean Muir, é reivindicada hoxe pola teoría feminista. A tradución foi distinguida co Premio Realia en 2017.
  • A obra, de Bruno Sperani (Vincenza Pleti Rosic Pare-Sperac, 1843-1923), traducida do italiano por Isabel Soto. Historia ambientada no Milán de finais do século XIX, nunha época de profundos cambios urbanos; a historia abala entre a desgraza e a rebelión.
  • O veo alzado, de George Eliot (Mary Ann Evans, 1819-1880), traducida do inglés por Alejandro Tobar. Novela curta de mediados do século XIX que enlaza coa tradición vitoriana do horror psicolóxico. Armada cunha estrutura circular e cun moi bo final.

 

Boas lecturas!